Neuroplastyczność i neurorehabilitacja

16 marca 2010 - Wtorek

Prof. dr hab. Małgorzata Kossut (Instytut Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego PAN, Warszawa)

Neuroplastyczność to bardzo podstawowa własność układu nerwowego, dzięki której możliwa jest odbudowa utraconej funkcji, naprawa zaburzeń rozwojowych a przede wszystkim uczenie się i pamięć. Definiuje się ją jako trwałą zmianę własności neuronów zachodzącą pod wpływem zmian otoczenia. Molekularne i komórkowe mechanizmy tej zmiany poznajemy coraz dokładniej. Ważna część zjawisk neuroplastycznych to plastyczność naprawcza i kompensacyjna. Uszkodzony mózg trudno jest naprawić, ale w wielu przypadkach można pomóc. Żeby pomagać skutecznie, terapeuci opierają się na wiedzy o mechanizmach plastyczności mózgu. Neurorehabilitacja, czyli rehabilitacja neurologiczna obejmuje chorych z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego. Neurorehabilitacja wzmacnia naturalne procesy reorganizacji czynnościowej poprzez trening umiejętności – fizjoterapię, terapię logopedyczną, neuropsychologiczną i zajęciową.. Neurorehabilitacja polepsza jakość życia, a w wielu wypadkach przywraca do normalnego funkcjonowania pacjentów po uszkodzeniu mózgu. To, że coraz częściej opiera się na udokumentowanej wiedzy o mechanizmach neuroplastyczności, polepsza jej skuteczność, uzasadnia interwencje farmakologiczne i stanowi inspirację do wprowadzanie nowych technik nieinwazyjnego oddziaływania na mózg.

DANA PTBUN Instytut Nenckiego Polityka Komitet Neurobiologii PAN Neurokognitywistyka SOJUZ Studio